De loopband  (deel 2)  

Zoals je vorige week maandag kon lezen, was mijn te dikke ex-collega Stef voor het eerst met mij naar een fitnessschool gegaan waar hij zich uitsloofde op de loopband naast een mooie jongedame.
 

Totdat … een kreet door de ruimte galmde. Mijn arme vriend stortte met een enorme klap voorover op de band . Zijn ene hand greep naar zijn hoofd, de ander naar zijn rug. De uitslover had de snelheid veel te hoog opgevoerd.
Snel rende ik naar hem toe, maar ik was te laat. De schoonheid naast hem had zich al over het slachtoffer ontfermd en probeerde hem op te tillen.
'Sorry, hoor,' hoorde ik hem tegen haar prevelen. 'Ik ging door mijn rug, vandaar die val.'
Samen met de beauty zetten we hem op een stoel.


Nadat Stef weer wat was bijgekomen, kreunde hij: 'Verdomme nog aan toe. Kreeg weer last van mijn rug. Bedankt juffrouw voor …'  Verder kwam hij niet, want toen hij zich met moeite probeerde  op te richten, ontdekte hij dat ze al verdwenen was.
'Zag je dat mooie stuk, Jules? Ik geloof dat ze me wel mag, want ze hielp me meteen heel liefdevol overeind.'
'Nou ik weet niet,' was mijn twijfelachtige reactie. 'Ze is er meteen weer vandoor gegaan Stef.'
'Jawel; maar misschien is ze toch wel een beetje verliefd op me. Ze was heel aardig tegen me. Ze is natuurlijk wat verlegen.'
Ik dacht er het mijn van.

Toen we naar huis reden, was hij tegen alle verwachting in erg vrolijk.
“Wat een mooie vrouw, hè, vind je ook niet? Volgende week ga ik weer met je mee, Jules. Zelfde dag, zelfde tijd.”
Ik begreep direct wat de achterliggende reden was. En inderdaad de volgende week was ze ook weer aanwezig.

Meteen ging hij naar de jonge vrouw toe om haar te bedanken en vroeg haar meteen of ze misschien zin had om eens met hem ergens te gaan eten.
'Erg aardig van je,' reageerde ze vriendelijk, 'maar ik denk dat mijn vriend dat niet zo leuk zal vinden,' kreeg hij te horen. 'Ga het maar even aan hem vragen,' lachte ze ontwapenend.
'Waar is die gozer dan?'
“Daarginds, in het krachthonk.'
'Toch niet die gevaarlijk uitziende reus met die spierballen en dat indrukwekkende wasbord?'
'Jazeker, dat is mijn partner.' Met een uitbundig lach draaide ze zich om en ging verder met haar oefening.

Met een sorry droop Stef af. Maar het leuke was dat ik vanaf dat moment een vast firnesmaatje had. Stef hoopte misschien tegen beter weten in.

 

     Wil jij ook voortaan elke maandag een e-mail ontvangen  met een 
rechtstreekse link naar mijn nieuwste blog?Stuur je mailadres op naar:

julesdulac0@gmail.com