Artrosebestrijding

Dit is het 4e artikel in een serie over knieartrose. Ik zal proberen deze blog kort te houden, hoewel er wel veel te vertellen valt.

Dertien jaar geleden werd mij, na een experiment in het UMC met 200 artrosepatiënten, al aangeraden een kunstknie te nemen. De studie heeft weinig opgeleverd, maar ik durfde het toen niet aan. Ik had namelijk enkele mislukkingen gezien.

Daarom heb ik gedurende zeventien jaar artroseleed op verschillende manieren geprobeerd zelf mijn kraakbeenslijtage te bestrijden. Zo heb ik thuis en in de sporthal vaak beenoefeningen gedaan en allerlei producten gebruikt, zoals smeersels, drankjes en glucosaminepillen. Die worden in drogisterijen uitbundig aanbevolen.

Als je het resultaat tot nu bekijkt, denk je misschien dat het allemaal tevergeefs was. Toch lijkt het mij dat het niet helemaal voor niets is geweest. Zoals ik eerder al vertelde, had ik vaak heftige rugpijn. Gevolg van het omspitten van een grasveld van ruim 550 m2. ‘Slijtage,’ oordeelde de dokter. Moest ik mee leren leven.

 

Botsende botten

Door het gebruik van genoemde producten is, na ruim veertig jaar, de rugpijn geleidelijk aan helemaal verdwenen en heb ik de knieartrose jarenlang kunnen onderdrukken. Volgens mij komt dit door de glucosamine-innames van twee keer dagelijks.

Dat mijn knie daar uiteindelijk geen baat bij had, is eigenlijk logisch, omdat ik zo dom was om drie keer per week te tennissen. De botten botsten daardoor te vaak op elkaar. Maar ja, ik vind dat balletje slaan zo leuk.
Aanvankelijk leek de artrose te verbeten en had ik goede hoop op herstel, tot het vorig jaar weer verergerde. Op de laatste kniefoto van begin dit jaar zie je dat het kraakbeen flink versleten is.
Ik heb daarom tot drastische maatregelen besloten. Ik wil een nieuwe knie en die gaat er komen. Mijn aanvankelijke angst is verdwenen, omdat ik tegenwoordig vaak van anderen mooie succesverhalen over knieprotheses hoor.
 

Inmiddels heb ik in het UMC een préoperatieve screening gehad. Wat dat precies is, wist ik niet. Daar ga ik volgende week meer over vertellen en ook wat dat voor mij betekent.

Beste lezer, misschien vond je deze blog wat taai en saai. Helaas, het kon niet anders. Ter compensatie heb ik hieronder weer een mopje geplaatst om je wat op te vrolijken.

Als je dit artikel wèl interessant vindt, klik dan op onderstaande 'vind-ik-leuk'-link om mij te liken. Dank daarvoor.


8-10-2018


Een bisschop bezoekt een nonnenklooster. Als hij in de kloostertuin loopt, komt ie een nonnetje met kinderwagen tegen.
'Een bedrijfsongeval, zuster?, vraagt de bisschop.
'Nee, eerwaarde. Een kardinale fout.'