De twee chaoten (Deel 1)       


Ongelooflijk wat er allemaal kan misgaan bij een verkoop, zonder dat je er als makelaar enige grip op hebt. Vanaf het begin was de verkoop van de woning van Jan Groot, advocaat van beroep, een bizar chaotische toestand. Koopcontracten die bij partijen zoek raakten, mailtjes die niet geopend werden of verkeerd werden verstuurd, handtekeningen die ontbraken, afspraken die niet nagekomen werden, noem maar op. Op ons kantoor was het regelmatig een bron van vermaak.
Het gedoe had alles te maken met het warrige gedrag van zowel verkoper als koper. Van een advocaat verwacht je zoiets toch niet? Maar, helaas deed koper Van Hoof, magazijnchef, niet voor hem onder.

Na het zoveelste abuis kreeg mijn medewerkster Linda het idee om de twee mannen bijnamen te geven. Verkoper Groot werd omgedoopt tot mijnheer Chaoot en koper Van Hoof werd Warhoofd genoemd. Op een gegeven moment ging ik ze ook zo noemen, hetgeen  nogal link bleek.
Het toppunt van warrigheid vond plaats op de dag van de officiële overdracht.

Door Linda was een week eerder met partijen afgesproken om één uur voor de notariële overdracht bij de woning samen te komen om te controleren of die leeg was.
Voor alle zekerheid belde ik partijen een dag voor het transport op om ze aan de afspraken te herinneren.
‘Oh jee, is de overdracht morgen al? Ben ik vergeten,’ reageerde koper Van Hoof. ‘Ik ben op een beurs in Berlijn. Kan de notaris een volmacht mailen, dan zend ik die meteen getekend terug. Dan hoef ik er niet bij te zijn, toch?’
‘Dat kan niet, mijnheer Warhoo …, uh, mijnheer Van Hoof. U moet vanwege de hypotheekakte persoonlijk bij het transport aanwezig zijn.’
Ik hoorde enkele krachttermen, maar de man zou proberen op tijd bij de notaris te zijn.’
‘Maar die inspectie om drie uur red ik niet.’
‘Oké, dan ga ik wel alleen met de verkoper kijken,’ reageerde ik geïrriteerd.

Eenzelfde probleem had ik met chaoot Groot.
‘Helemaal vergeten,' reageerde de man doodleuk. 'Morgenmiddag heb ik een afspraak met de verhuizer. Ik zal mijn best doen om bij het transport aanwezig te zijn. Voor mijn vrouw heb ik een volmacht van de notaris. Die komt er in ieder geval niet bij.’

Nog nooit had ik meegemaakt dat iemand een notariële overdracht was vergeten, maar hier gebeurde dat dus bij beide partijen. Bovendien stond er volgens mij niets over een volmacht in de overdrachtsakte. Ik kreeg een angstig voorgevoel en vreesde het ergste voor de volgende dag.

Mijn angst bleek niet onterecht te zijn.

       (wordt vervolgd)

       27-07-2020

     Morgen deel 2: Vertwijfeling