Hfdst. 7:  Bedreiging (Deel 3 - Slot)

Mijn bedreiger had weliswaar het kantoor woedend verlaten, maar de zorgen waren nog lang niet voorbij. Linda, mijn secretaresse, wees me erop dat de hooligan terug zou kunnen komen om uit wraak de ruiten in te gooien, of misschien zelfs de boel in brand te steken.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------

‘Misschien heb je gelijk, Linda. Ik ga de politie bellen. Ik ga ze vragen of ze vannacht een oogje in het zeil willen houden. Maar aangifte doe ik echt niet, want dan weet je niet meer waar het eindigt.’
‘Nou, succes ermee. Ik hoop echt dat die engerd hier nooit meer voor mijn neus verschijnt.’
De volgende ochtend bleek ons kantoor en het gebouw nog helemaal in orde te zijn. Er was niets vernield en de ruiten waren nog heel. De agressieveling had zich dus koest gehouden; of de politie had zich van zijn taak gekweten.


Na een telefoontje met de verkoper, Jerry Goevertsen, om even langs te mogen komen, betrad ik met lood in mijn schoenen de woning. Ik kwam hem immers een nare mededeling brengen. Hij nodigde me uit te gaan zitten, maar liever was ik blijven staan om, na een kort onderhoud, zo snel mogelijk weer te vertrekken en me met leukere zaken bezig te houden.
´En, is alles nog in orde gekomen met de hypotheek?’ informeerde Goevertsen direct.
‘Er zijn helaas grote problemen gerezen, Jerry.’
‘Dan moeten we de zaak maar in handen geven van een deurwaarder voor de boete, vind je ook niet?'' 
‘Misschien wel, maar ik ben gisteren op kantoor flink bedreigd door een bodybuilder met allerlei tatoeages, lang, slonzig haar en spierballen als scheepskabels. Volgens mij een crimineel. Hij is een broer van Panningha. Die kerel wilde me alle hoeken van het kantoor laten zien als de boete van zijn broertje wordt doorgezet.’

‘Tjezus, dat is niet mis. Nou, dan moeten we de zaak maar afblazen en opnieuw te koop zetten, want ik wil niet dat je door ons in de ellende komt. Dat is mijn huis niet waard. En met zo'n familie wil ik geen zaken doen. Hahaha.’
‘Je neemt het nogal vrolijk op.’
‘Wat moet ik dan? Er komt wel weer een andere koper. Toch?’

 

‘Hopelijk wel, maar of je dezelfde koopsom krijgt, kan ik niet garanderen.’
‘Dat moeten we dan maar avonturen, vind ik.’
‘Oké, dan gaan we er opnieuw mee starten.’
Nadat we de woning weer op de woningsites hadden aangemeld en een flinke advertentie in de krant geplaatst, werd het pand weer snel verkocht en zelfs voor een hoger bedrag. De hypotheek bleek voor de nieuwe koper geen probleem en de afwikkeling ging heel prettig. En deze keer zonder bedreigingen.

Sommige mensen vinden het misschien jammer dat ik in dit verhaal geen klappen heb gekregen. Maar nee, ik heb de bullebak nooit meer gezien.
Zo zie je maar: 'Elk nadeel heeft zijn voordeel'.


Einde van deze story.

08-07-201'9

Wil je ook deel 1 en 2 van deze story lezen,
of andere verhalen uit mijn serie Makelaarstory's?
Klik op de titel Makelaarstory's boven dit verhaal
en kies uit de titellijst die dan verschijnt.