Drank en Sport  

Deze keer ga ik jullie een spannend, waargebeurd verhaaltje vertellen over drank en sport. Een ongeluk zit in een klein hoekje en in dit geval was de oorzaak een drankprobleem. Nee, beste vrienden en vriendinnen, geen drankmisbruik na het sporten. Daar zou ik trouwens ook best leuke verhaaltjes over kunnen schrijven, maar dit artikel gaat vandaag over dranktekort. Je zou het een drankklop kunnen noemen, net zoiets als de hongerklop bij wielrenners.

 

Het was vrijdagmiddag rond vier uur. Mijn wekelijkse fitnesstime. Ik was lekker bezig op een soort schaats-apparaat, tot ik ineens een draaierig gevoel kreeg en begon te zweten. Dit is niet goed, dacht ik. Dus ging ik even rustiger aan doen op een hometrainer door op mijn dooie gemak wat te pedaleren.

Ik had wel eens gehoord van een te lage bloedsuiker als je te weinig drinkt tijdens zware inspanning en ik besefte dat dit mogelijk de oorzaak was van mijn toestand. Die dag had ik door omstandigheden heel weinig gedronken. Ook mijn gebruikelijk flesje drank had ik door de haast en drukte die dag vergeten mee te nemen. Omdat het nare gevoel in mijn hoofd maar niet wegging, besloot ik met mijn fitnessprogramma te stoppen en huiswaarts te gaan.

Nu moet je weten dat de fitnesszaal op de 1e verdieping van een soort verbouwde fabriekshal ligt. Op het moment dat ik bovenaan de 17 treden hoge, houten trap stond om naar de kleedkamer beneden te gaan, werd het zwart voor mijn ogen. Ik probeerde de leuning vast te grijpen, maar het enige wat ik nog merkte was een enorme dreun in mijn rug en een harde bonk op mijn hoofd. Verder niets, dus lag ik even later als een dode mus beneden op de betonnen vloer, bewusteloos.

Een fractie van een seconde kwam ik bij en zag bloed en braaksel vlak voor mij op de grond liggen en er stonden wat mensen om me heen. Daarna viel ik weer weg in een geestloze stilte.

 

Hoe lang ik zo gelegen heb weet ik niet, maar ik kwam gelukkig weer bij. Dat was pas in een ambulance onderweg naar het ziekenhuis. Ik leefde dus nog.

 

Hoe het mij verder vergaan is, vertel ik in een volgende maandagblog.

 

Opmerking:

Vind je dit artikel leuk, of juist niet? Praat er in ieder geval over met anderen en wijs ze op mijn site  www.julesdulac.nl of naar mijn e-mailadres (zie linker kolom) om op de maillijst te komen.

Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. Hoe meer lezers, hoe meer deugd.