Scheren

Heb medelijden met het mannelijk deel van de mensheid, beste lezer. Nou ja, dat geldt niet voor de mannen met fraaie of vieze baarden, maar wel voor mannen zonder baard of snor. Die moeten namelijk, net als ik, elke dag hun gezicht ontdoen van overtollig haar.
Wij, geschoren mannen, moeten elke dag tot aan onze dood zo’n vijf à zes minuten bezig zijn met scheren. Dat is twee voetbalwedstrijden van 90 minuten per maand lang, ofwel anderhalve dag op jaarbasis. En degenen die zich met een mes en zeep scheren, lopen het gevaar van een ernstige verwonding in hun gezicht.
 
En nee, ik heb geen medelijden met vrouwen. Dat menstrueren van ze is maar één keer per maand gedurende nog geen veertig jaar. En een baby baren is voor ze een feest, want ze krijgen na wat gepers meteen een wolk van een baby in hun schoot geworpen. Een hemels moment van geluk. Dan is meteen al het voorgaande weer vergeten. En vrouwen die met een hoofddoek of in boerka rorndlopen vinden dat kennelijk wel fijn, want eigenlijk heeft dat totaal geen nut. Ze willen het kennelijk zelf graag dragen.
Maar voor een bepaalde groep vrouwen maak ik neen uitzondering. Er zijn veel vrouwen op deze wereld die ernstig onderdrukt worden door bepaalde regimes. Voor die groep moeten we wel deernis hebben. Want dat is natuurlijk verschrikkelijk voor ze. Daar hebben ze zelf nooit om gevraagd.
 
Nu dat ik dit stukje nog eens nalees, wil ik toch liever geen vrouw zijn. Achteraf gezien wil ik zelfs de loftompret heffen op de vrouw. Alles bij elkaar genomen, is de vrouw door de schepping toch wat benadeeld. Ze zijn meestal wat kleiner, wat minder sterk, minder snel.
Maar … ze zijn wel veel mooier, charmanter en verleidelijker dan wij, lompe mannen.